اسرائیل به منظور زیر نظر گرفتن آخرین تحولات هسته ای ایران یک ماهواره جدید جاسوسی با عنوان «تک سار» را به فضا پرتاب کرد.

 روزنامه اسرائیلی هاآرتص با بیان این مطلب نوشت: "ماهواره جاسوسی پیشرفته «تک سار» اواخر روز دوشنبه سوار بر یک راکت هندی از ایستگاه فضایی سریهاریکوتا در جنوب هند به مدار زمین فرستاده شد."

هدف از پرتاب این ماهواره، ارتقای توان جمع آوری اطلاعات جاسوسی درباره فعالیت های ایران به ویژه در زمینه هسته ای عنوان شده است.

ماهواره «تک سار» که ساخت صنایع هوایی اسرائیل است حدود 300 کیلوگرم وزن دارد. این ماهواره قادر است با استفاده از رادار اهدافی را تحت شرایط نامساعد جوی شناسایی کند.

علاوه بر این طرز عملکرد این نوع ماهواره با ماهواره های سری «افک» اسرائیل که متکی به دوربین برای شناسایی اهداف هستند، متفاوت است.

براساس این گزارش پرتاب ماهواره «تک سار» پیش از این چندین بار به دلایل مختلف به ویژه شرایط جوی به تعویق افتاده بود.

اسرائیل تاکنون چندین ماهواره جاسوسی را در مدار زمین قرار داده که از آن جمله می توان به ماهواره های «افک – 5»، «افک – 7» و نیز چند ماهواره تجاری از جمله «آموس» و ماهواره های سری «ایروس» اشاره کرد.

تل آویو قصد دارد در آینده دو ماهواره جاسوسی دیگر را نیز به عنوان بخشی از تعهدات همکاری استراتژیک در مدار زمین قرار دهد.

سایت تحلیلی «دبکا» در خبری آورده است: تفکرات استراتژیک ایران، دچار تغییراتی شده و هم‌اکنون نیز تهران بستن تنگه هرمز را بهترین راه انتقام در برابر یک حمله نظامی می‌داند.

به گزارش سرویس بین‌الملل «تابناک»، به نوشته این سایت، آنها به دو دلیل عمده، این تغییر تفکر را داده‌اند؛ نخست این‌که ایران گام‌های بلندی در گسترش نفوذ خود در کشور‌های نفت‌خیر خلیج‌فارس برداشته است و حمله به تنها منبع درآمد این کشور‌ها، باعث ایجاد دشمنان بیشتر برای آمریکا خواهد شد تا دوستان بیشتر.
و دوم آن‌که همانگونه که «دبکا» در شانزدهم نوامبر گذشته فاش کرد که ایران توانایی‌های جدیدی را برای فرستادن زیردریایی‌های کیلو کلاس به مدیترانه مجهز به موشک‌های سیزلز کلوب اس (3M 54) به دست آورده، این موشک می‌تواند از زیر آب و از فاصله‌ای سیصد کیلومتری شلیک شود و دارای کلاهکی 450 کیلوگرمی است.

این احتمال نیز توسط رضا نقدی از مقامات وزارت دفاع ایران مطرح شده بود. وی گفته بود: در صورت حمله به ایران، نیروی دریایی و زیردریایی‌های ایرانی، برای هدف قرار دادن سواحل اسرائیل، توانایی نزدیک شدن به اندازه کافی به سواحل این رژیم را دارند.
ناوگان زیردریایی ایران شامل شش زیردریایی «کیلو کلاس» است که از این تعداد، سه یا چهار فروند، قادر به کاربری‌ا‌‌ند. حدود دوازده زیردریایی دیگر هم به چین سفارش داده شده، اما تاکنون گزارشی از این‌که این زیردریایی‌ها تحویل داده یا به کار گرفته شده باشند، موجود نیست.

کارشناسان غربی بر این باورند که ایران نیازمند این است که سه یا چهار زیردریایی خود را برای حمله احتمالی آمریکا عملیاتی نگه دارد. به این ترتیب، ایران زیردریایی لازم برای اعزام به دیگر نقاط را ندارد، مگر آن که تهران تصمیم بگیرد یک یا دو زیر دریایی خود را برای هدف قرار دادن ناوگان‌های دریایی آمریکا یا اسرائیل به سواحل اسرائیل و مدیترانه بفرستد؛ حتی اگر این کار به قیمت منابع ایران در خلیج‌فارس تمام شود.
اما سپاه پاسداران ایران، ناوگانی بزرگ از مینی زیردریایی‌ها و واحد‌های زیردریایی کوچک را ایجاد کرده است که آماده عملیات در آب‌های خلیج‌فارس هستند. به این ترتیب، زیردریایی‌های کیلو کلاس از آزادی کامل برای انجام عملیات‌های فرامرزی برخوردارند.

این سایت خبری ـ تحلیلی اسرائیلی مدعی شده است: نخستین مداخله ایران در جنگ اسرائیل و حزب‌الله در جنوب لبنان، مداخله دریایی بود. در چهاردهم جولای سال 2006 افسران نیروی دریایی ایران به حزب‌الله کمک کردند تا یک موشک C-802 خشکی به دریا را از یک پایگاه لبنانی شلیک کنند که کشتی موشکی ‌هانیت اسرائیل را هدف قرار داد؛ این حمله هنوز هم به عنوان پرضررترین آسیب وارده به اسرائیل در جنگ 33 روزه به شمار می‌رود.

یک ماه بعد، ایران به آزمایش شلیک موشک‌های «سیزلر» از زیردریایی‌های کیلو کلاس پرداخت؛ این زیردریایی‌ها، حدود چهار هزار تن وزن داشته و 74 متر طول دارن و حداکثر سرعت آنها سی گره دریایی و عمق شنای آنان سیصد متر است. این زیردریایی‌ها با 52 نفر خدمه، می‌توانند با شش تا هشت اژدر، 24 مین دریایی و موشک‌های پدافندی هوایی مجهز شوند. موتور‌های بی‌صدای این زیر دریایی‌ها به اختفای آنها کمک زیادی می‌کند و باعث می‌شود تا نیروی دریایی آمریکا، آنها را «حفره سیاه» نامگذاری کند.