ورنر فون براون

او را کسی می دانند که بشر را به کره ماه برد :

ورنر ماگنوس ماکسیمیلیان فون براون، دانشمند، افسر اس اس آلمان نازی، از رهبران توسعه فناوری راکت V2 در آلمان و قهرمان برنامه های فضایی آمریکا . اینها همه عناوینی هستند برای یک نفر .

برای کسی که در لهستان امروزی متولد شد، کسی که در 16 سالگی یک مشت ترقه به یک واگن اسباب بازی بست و آن ها را فرستاد هوا و خودش رفت اداره پلیس . خودش رفت نازی شد ، اما با میل خودش نبود که افسر اس اس شد . می گفت که تحت فشار بوده . اوایل دهه 40 میلادی بود که خودش را وسط پروژه ساخت راکت های V2 دید . همان ها که بعدا بد بلایی سر لندنی ها آوردند و جنتلمن های لندنی را به خاک سیاه نشاندند .

موضع گیری وی علیه سیاست های آلمان نازی باعث شد تا گشتاپو او را روانه زندان کند و اگر نیاز آلمان به او برای ساخت موشک های V2 نبود ، اعدام می شد . اما نشد . تا او یک روز از پس از برگشت از محل تولید موشک های V2 چمدان هایش را ببندد و با گروه طراحی اش از کشور فرار کنند . روس ها که قابل اعتماد نبودند ، فرانسوی ها و انگلیسی ها هم آهی در بساط نداشتند ، فقط آمریکا باقی مانده بود .

فون براون به ایالات متحده رفت و نقشه های V2 و محل ساخت آنها در آلمان و اطلاعات دیگری از این دست رادر اختیار آمریکایی ها قرار داد . وی 45 سال داشت که از « ماریافن کوئیستورپ » دختر عموی 18 ساله اش خواستگاری کرد. 

آمریکایی ها با کمک این دانشمند اکسپلورر -1 را در سال 1958 به مدار زمین فرستادند، راکت های ساترن را ساختند و اصلاح کردند و 16 جولای 1969 سه فضانورد را به وسیله آپولو – 11 با راکت ساترن -5 به ماه فرستادند .

بعد از ماهواره ی اکسپلورر ، ناسا شکل گرفت و او به سمت قائم مقام ریاست طراحی مرکز فرماندهی کل ناسا منصوب شد.

سال 1972 این سمت را رها کرد ودر سال 1977 دار فانی را وداع گفت .